ZORUNLU GİDİŞ

Her gittiğinde stresle doluyorsun

Beni böyle yalınız koyuyorsun

Çaresiz çıkmazlara sürüklüyorsun

Biliyorsun ruhumu incitiyorsun

Bu defa dinle beni dinle gitme

Gidince evimizde hayal kuruyorum

Her odada koridorda seni görüyorum

Boş evde telefonla bile konuşamıyorum

Çaresizim robot gibi evde dolaşıyorum

Bu defa dinle beni dinle gitme

Ben seninle varım seninle yaşarım

Hayatı ölümüne bile seninle koşarım

Hasretin beni bitirir aşkınla yaşarım

Bütün engelleri gel birlikte aşalım

Bu defa dinle beni dinle gitme

Arada olayları bırak akışına gitsin

Dünyada varlığım inan ki sensin

Bazen oluyorsun keskin hançersin

Benimde sözlerimi dinlemelisin

Bu defa dinle beni dinle gitme

2013 Eylülün 27 si işte çiziyorum

Bende senin kadar onları seviyorum

Streslerle dolu geleceğini biliyorum

Üç beş ay da bir bunu yaşıyorum

Bu defa dinle beni dinle gitme

                                     27.09.2013

Leyla’nın Çankırı’ya zorunlu gidişi

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir