KARDEŞİME MEKTUP

Canım Kardeşim Kasım ÜLKER

Sana olan dualarımı hiç eksik etmeyen ben abiyin Necati ÜLKER 

Çankırı Halil ağa Mahallesinde doğmuşum Dedemin isteği ile Merkez Aşağı DEDE Köyüne Kasımağa Değirmeninden ve köydeki arazilerden sorumlu olarak Kasım babamı köye görevlendirmiştir. 

Halen benim yaprak, Yaprak olan Nüfus cüzdanımda köye nakil yazmaktadır.31.10.1957 Tarihinde Rahmetle andığım Kasım Babam Hakkın rahmetine kavuştuğunda Rahmetle andığım Nazlı Annem Kardeşime hamile imiş. 

02.06.1958 tarihinde nur topu gibi bir erkek kardeşimiz oldu Babamın acısıyla dolu olan yuvamız buruk bir mutluluğa dönüştü yüce Rabbim yuvadan aile reisimizi almış yerine minik bir birey vermişti

Ailece Babamın ismi kardeşime verildi Yani yuvamızdan bir Dev gitti bir minik geldi, şükrederek rabbime duacı olduk.

Kısa zamanda uzunca ikamet ettiğimiz Rahmetle Andığım;  Makineci nine olarak lakabı olan Mahallenin terzisi Babaannemle, Karatekin Mah. Ege sok. No:4 deki çift kapılı çift katlı avlulu eve yerleştik.1964 yılında ben Sevinç eczanesine çırak olarak girmiştim, Hasan abiyim Endüstri meslek lisesinde okuyordu, Mustafa abiyim Kunduracılık yapıyordu, Kardeşim Sabri Berber de çalışıyordu, Annem bir başkasıyla evlenmişti kız kardeşim Bir Devlet memuru ile evlenerek Ankara’ya gelin gitmişti, yani ailede yüksek tahsil yapan yoktu.

O tarihlerde kafama koymuştum kardeşim kasımı okutacaktım ve üstüne çok düşüyordum yıl 1968 tarihinde Kastamonu caddesinde tren yolu üzerinde bir evde kirada oturuyorduk. Kardeşim Kasım Çankırı Atatürk kurtuluş ilkokulunda okuyordu, dersleri çok iyiydi. Rahmetle andığım kısa boylu güler yüzlü tatlı dilli öğretmeni Zaide İnal AKDERE zaman, zaman Çalıştığım eczaneye gelir Canım Kardeşim Kasımı çok beğendiğini bu çocuk bir cevher ve gelecek vaat ettiğini Kendisini Babam gibi sevdiğim eczacıya aman Sevinç Bey Necati Bey bu çocuğu mutlaka okutun diye bizlere ısrarla öğüt verirdi.

06.04.1968 tarihin  de bir cumartesi günü Teyzemin oğlu Nuri Nişancı ile Mandolin dersinden çıkmışlar Anıtın yanındaki şimdileri yıkılmış olan tekel binasının arkasındaki Mehmet İzmirlioğlu’nun bakkal dükkânından YSE Servis aracı olan şoför mahalli ayrı olan kapalı kasa kamyonun arka kapısı açık arkadan merdivenle çıkılan araç dururken servis aracı bizim evin önünden geçiyor diyerek şoför Tevfik Çalık amca’nın haberi olmadan araca iki kafadar biniyorlar, Birde bakıyorlar ki evi geçmişler panik yaparak bu amca bizi kaçırıyor diyerek açık olan kapıdan Sadece Kasım kardeşim düşüyor mu? Atlıyor mu? Bilinmiyor, ağlar kayanın orada yere kafasının üzerine düşüyor hemen arkadan ak Mehmet lakaplı taksici görüyor Hastaneye götürüyor, ameliyata alınıyor
Hastanede ki dostlar gelen yaralının Sevinç Eczanesinde çalışan Necati Ülker’in kardeşi olduğunu öğreniyorlar, Başhekim; Dr. Mahmut Sayın, Kadın doğumcu; Nejat Ünsal, beni telefonla aradılar acele hastaneye gelmemi istediler, Eczane de kimsenin olmadığını söyledim, ama kilitle gel diye ısrar ettiler.

Daha dün gibi hatırlıyorum, merak ve heyecan içinde ne olduğunu anlamaya çalışırken eczaneyi kilitlerken aile dostumuz olan Üsteğmen Dr. Osman Gökçe,  askeri ciple geldi Necati hadi Hastaneye gidiyoruz dedi, yolda teselli ederek kardeşin kasımın trafik kazası geçirdiğini söylüyordu, bir anda şoka girdim bir anlam veremiyordum Yoğun bakımda olan kardeşimin başında ki doktorlar her şey yapıldı bekleyeceğiz dediler. 

Bekleme çok sürmedi Kulağından kan gelince beni teselliye başladılar başsağlığı diliyorlardı bana da iğne yapmışlar sabah uyandığımda, bütün bu yaşanılanları rüya sandım ama gerçekti Mustafa abiyim askerdi Hasan abiyim Yolaç otobüslerinde Teyzemin kocası olan Yusuf Nişancının yanında muavinlik yaptığından Ankara dışındaydı yani ailede en büyük bendim şimdi bu emanet için abilerime ne diyecektim. Dünyam kararmıştı yaşamak hayaldi. Yüce rabbime şükürler olsun sabır verdi Nur içinde ol güzel kardeşim.

Bu yazımda ismi geçen geçmeyen bizlerin acısına maddi manevi ortak olan herkesten ALLAH razı olsun,  hakkın rahmetine kavuşanlara yüce rabbim rahmet ve Mekânlarını cennet eylesin, hayatta olanlara da sağlıklı ömürler versin.

Bu gün böyle geriye dönük olarak 44 yıl önce hakkın rahmetine kavuşan kardeşime geçmişe dönük bir mektup yazmak geldi içimden 44 yıl sonrasında bile gözyaşlarıyla yazdığım bu yazım canım kardeşime umarım Allah’ın izniyle ulaşır yine rüyalarda görmeye devam ederim. bu anımı sizlerle paylaşmak istedim. 

Necati ÜLKER/ANKARA

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir