Şair Yazar Necati Ülker

İçerik

SENİ DÜŞÜNÜRKEN İÇİM GEÇMİŞ SEVERKEN DE ÖMRÜM

SENİ DÜŞÜNÜRKEN İÇİM GEÇMİŞ

SEVERKENDE ÖMRÜM

Bir insanın hayatı boyunca yanında olacak bir arkadaş gerekir o arkadaşa hayat arkadaşı denir.

İnsan kendisine uygun insan bulduğu ve sevdiği insana da hayat arkadaşı der.

Seçilen eşe saygı duymalı ve gerçekten sevmeli iyi günde kötü günde yanında olmalı bir insan bu özellikleri kimde bulabilirse o kişi hayat arkadaşıdır. Bir yazarımız şöyle der!

“SENİ DÜŞÜNÜRKEN İÇİM GEÇMİŞ, SEVERKENDE ÖMRÜM”.

Eşler birbirine daima güvenmelidir, eğer güvenmiyorlarsa birbirleri için yanlış insanlardır.

Hayatı seven insan eşine güvenen insandır, hatta güven içinde birbirlerini seven eşler, eşinden önce ölmek ister, zira eşinin acısını çekmemek için çok sevdiği için eşinin hep gülmesini ister.

Çünkü gülünce sende onunla gülersin..

Kısacası seven insan onsuz yaşayamaz çünkü eşin senin nefesin gibidir.

Eşler arasında güvensizlik oluştuğunda boşanmak isterler güven ruh gibidir, terk ettiğinde asla geri dönmez.

Eşlerin bir de çocukları varsa olan çocuklara olur. Hayatları boyunca kendileri de mutlu olacaklarını hiç sanmıyorum

Bu durumda olanlar varsa tekrar tekrar düşünmelidirler.

Bu yüzden insanlar herkesin ve de eşinin güvenini kazanmalıdır, güvenleri asla boşa çıkmamalıdır.

Bunları köşemde niye yazıyorum çünkü eşime güveniyorum oda bana güveniyor 47 mutlu evliliğimiz var birbirimizi çok seviyoruz işte sizlere örnek.

Yalnızlık ALLAHA Mahsustur der atalarımız Yalnızların hayat arkadaşı yalnız geçen dakikalardır. Duvardaki saattir. Belki bir muhabbet kuşudur. Dışarıdan gelen sesler ve gökyüzündeki yıldızlardır.

Bir dost sesine hasrettir. Yalnızlığın ustasıdır, erbabıdır. Hayat arkadaşı anılarıdır veya albümdeki fotoğraflardır. Sessizliğin sesini duyandır, duyurandır.

Kimisinin annesidir veya babasıdır hayat arkadaşı. Hastalıkta, sağlıkta onunla beraberdir. İki kişilik bir yalnızlıktır onlarınki. Varsa arayan soranları, yüzleri birlikte güler.

Ekmeği, kederi ve sevinci paylaşırlar. Yalnızlığı da paylaşırlar. Birbirlerinin pencerelerinden bakarlar hayata. O pencerelerden süzülüp gelen ışık mutluluk kaynağıdır onların.

Masadaki iki tabak, iki bardak yalnızlıklarının fotoğrafıdır. Ama o fotoğraf, hayatı, yalnızlığı, ekmeği ve suyu paylaşmanın da fotoğrafıdır.

Hayat arkadaşlığı, hep aynı yastığa baş koymak demek değildir. Belki yaşlı annenle veya babanla, belki kardeşinle, belki de kendi kendine bu hayata devam etmektir.

Ne dersin bir düşün yalnızlığına merhem olan inancın ve her şeye rağmen kaybetmediğin yaşama sevincindir.

Hoşça Kalın Dostça Kalın Ama Gönül Kapılarınızı Asla Kapatmayın.

Bunu paylaşmak istersen

Yorumlarınızı Bekliyorum