Şair Yazar Necati Ülker

İçerik

HAYAT YÜRÜMEKTİR

HAYAT YÜRÜMEKTİR

İNSAN bir yolcudur. Nereden gelip, nereye gideceğini ve niçin geldiğini merak eden insan…

Bu merak edilenleri bilmesine göre anlam kazanacak olan insan…

Değerini ve derecesini koruması bunları bilmesine bağlı olan insan, bir yolcudur.

Her iki hayata lazım olacak hususlar ebedi mülkün sahibi olan Allah tarafından verilmiştir, Fakat o lazım olan şeyleri cahilliğinden dolayı tamamen bu dünya hayatına harcıyor.

Hâlbuki o lazım olan şeylerden en az onda biri dünya hayatına, dokuzu da ahiret hayatına sarf etmek gerekir.

Ey insan! Anne karnında iken, çocuk iken, ihtiyar ve iktidardan mahrum bir vaziyette iken, seni pek leziz rızıklar ile besleyen Allah, sen hayatta kaldıkça o rızkı verecektir.

Evet, bil ki! Senin önünde çok korkunç büyük meseleler vardır. Bunlar, insanı hazırlıklı olmaya ve özen göstermeye mecbur eder. Ölümdür ki, insanı dünyadan ve bütün sevgililerinden ayıran bir ayrılmaktır.

Dehşetli, korkulu ebed memleketine yolculuktur, Ömür az, sefer uzun, yol tedariki yok, kuvvet ve kudret yok, aciz bir şekilde elim ve elemlere maruz kalmaktır.

İnsanın doğum anından itibaren eceline kadar olan geçerli hayat çizgisinin adıdır yol...

Yol yürünmeyi gerektir, Her insanın bir yolu var, Elli yıllık yolu olan da var, seksen yıllık yolu olan da...

O halde "insanoğlu bir yolcudur şu fani dünyada...

Sözü ne kadar isabetlidir, hayat yürümektir...

Yürüdükçe hayatı tüketiyoruz. Bizler geliş ve gidiş yerleri belli olan yolcularız.

Bu yolun inişi çıkışı elbette ki olacak. Yolcuya yürümek düşer. Düşmek, kaza yapmak ya da hayırlısıyla varmak hep elimizde olan şeyler.

Biz, birbirimizin yol arkadaşlarıyız sadece hayat yolunda.

Birimizin yoldaki yürüyüş tarzı bir diğerini etkiliyor elbette. Ayaklarımız yollara alıştıysa yürümeye başladık demektir.

Ayrıca zamanında yürümek gerekiyor, Geciken yürüyüşün kazası olmuyor...

Yürümek bir gereksinim Olmazsa olmaz şartıdır hayatın.

Bu yolu terk etmek yasak, Yorulmak var öyleyse, terlemek var zaman zaman.

Canı sıkılmak var, Ama geri dönüşü yok bu yolun.

Ölüm hiç kimseden uzak değildir, Varsın kurşun geçmez araçlarla, muhkem saraylarda oturup keyif etsinler, Fil dişi kulelerde insanların ölüm fermanlarını, plan ve projeleri çizsinler Hangi ülkeyi, nasıl ve ne şekilde işgal ederim, nasıl öldürürüm, zenginlik kaynaklarını nasıl talan ederim diye varsın düşünsünler.

Katliam planlarını ve projelerini çizsinler, Mazlum insanların derdin ile ilgilenmesinler Allah onları sorgulayacaktır.

O zalimler için cehennem denilen azap verici bir yer vardır.

Öyle çabuk alışmıştık ki dünyaya, şimdi de dünyayı en güzel yer bilip, kabre gitmeye nazlanıyoruz.

Oysa her gelen gidiyor, Kimse burada daimi kalmıyor, Dünya bir han, insan bir yolcudur.

Hoşça Kalın Dostça Kalın Ama Gönül Kapılarınızı Asla Kapatmayın.

Bunu paylaşmak istersen

Yorumlarınızı Bekliyorum