Şair Yazar Necati Ülker

İçerik

HATIRIMDA KALANLAR 8 ARASTADA MUHLİS KUNDURA

HATIRIMDA KALANLAR 8

ARASTADA MUHLİS KUNDURA

Geçmişe dair çok eski olan bazı yaşanılanları çok net hatırlamama karşın son zamanlarda unutkan oldum.

İnternetten unutkanlıkla ilgili yaptığım araştırma sonunda

Unutkanlık; kişinin etkinliklerinde kısıtlılığa yol açan ve beynimizin en önemli işlevlerinden biri olan bellek bozukluğu sonucu ortaya çıkan bir sorundur.

Stres, zihinsel yorgunluk, depresyon gibi faktörler unutkanlığa neden olabilir.

Unutkanlık, hepimizin gündelik sorunudur...

Günlük hayatın içinde yoğun iş temposunda stres yaşayan kişiler, genç yaşta bile olsalar pek çok şeyi unutabilirler.

Bu durum çok can sıkıcıdır değil mi? Ne çok şeyi unutuyoruz bazen, değil mi? Anahtarlarımızı, cüzdanımızı, çok iyi tanıdığımız birinin ismini…

Günlük hayatta o kadar çok uyarana maruz kalıyoruz ki, aslında hiçbir şeye tam olarak konsantre olamıyoruz.

İşte bu nedenle uzmanlar, bu tarz unutkanlıklar günlük hayatımızı fazlasıyla etkiler halde değilse, endişelenecek bir şey olmadığını söylüyorlar.

Bu gün hatırımda kalanların 8. Sini yazmaya çalışacağım.

Demirciler arastasının çarşı tarafından çıkıldığında yanlış hatırlamıyorsam 1960 lı yılların başıydı, orta sokak ta Muhlis kundura dükkânında ben çırak olarak ve Rahmetle andığım Mustafa Ülker abimde kalfa olarak aynı iş yerinde çalışıyorduk.

Yine rahmetle andığım Hacı Muhlis (KUŞCUOĞLU) ustam ve oğulları Rahmetliler “Celal ve Osman” Ayrıca kardeşleri Mehmet varlardı tahminim Mehmet benim yaşlarımda idi.

Hacı Muhlis Kuşçuoğlu ustam akşam dükkânı kapatırken hemen her seferinde çocuklar dışarıyı içeri alın yani vitrinin önüne konulan satılık lastik ayakkabı terlikleri alında gidelim şimdi bozuk para müşterileri gelir sayması zor olur diye söylenirdi.

Benim de her seferinde bu söylem dikkatimi çekerdi, ustaların yanında çırakların konuşması haddimiz düşmezdi çekinirdik bir saygısızlık yapmamaya çalışırdık bir defasında bir cesaretle ustaya yalakalık yapmak adına boş bulunup dedim ki usta yeter ki müşteri gelsin bozuk para versin saymaya biz yardımcı oluruz deyiverdim.

Rahmetli ustam bir kahkaha attı bende iyi bir şey söylemişim diye mutlu olmuştum.

Bak evladım neşemiz yerindeyken mutluluk içinde evlerimize gidelim yoksa şimdi bir müşteri gelir ya veresiye ister ya da ödünç para ister versek bir türlü vermesek bir türlü kafamız sakinken gidelim istemiş bende mahcup olmuştum.

Ahrete gidenleri huzurunuzda rahmetle anıyor halen yaşayanlara da sağlıklı ömürler diliyorum.

Hoşça kalın Dostça kalın ama gönül kapınızı asla kapatmayın

Bunu paylaşmak istersen

Yorumlarınızı Bekliyorum