Şair Yazar Necati Ülker

İçerik

DOSTUM Kamil YALÇIN ARDINDAN

DOSTUM Kamil YALÇIN ARDINDAN

10 Haziran 1955 de doğdu 17.Ekim 2016 tarihinde anne, babasını, eşini çocuklarını, kardeşlerini, torunlarını biz dostlarını, sevenlerini, acılar içinde bırakarak gerçek dünyaya gitti. 

6 yıldır kanserle mücadele etti önceleri hiçbir yakınına bildirmeden 5 yıl kendi azmiyle tedavilerine kendisi dışında kimseyle paylaşmadan yaptırmaya çalıştı bu nankör hastalık önce prostat ‘dan başladı, sonrasında ak ciğere sirayet etti bir yıldır da çocukları kardeşleri bizler tedavisi için çırpındık durduk, Son iki aydır da omurilik kemiğine geçti, belden aşağısı tutmadı  Felç oldu, azimli dostumu yatağa bağımlı yaptı.

Sancıları başladı, kendisi çok bilinçli olduğundan doktorlar şu haptan günde 4 adet içebilir denmesine rağmen sancıdan çok muzdarip olmasına karşın 2 den fazla o haptan içmiyordu yakınlarına yakın zamanda dört de yetmez 6 da yetmez sonunda morfinler derken mümkün olduğunca acıya alışmam gerek dayanabildiğim kadar dayanacağım diye söylüyordu.

Babası annesi eşi çocukları kardeşleri gerek tedavisinde gerek bakımında hiçbir fedakârlıktan kaçınmadan sevgi saygı ortamında onu mutlu edebilmek için rahmetliye sevgi gülücükleri vererek maddi manevi görevlerini yaptıklarını biliyorum, ALLAH onlardan razı olsun.

Gerçek dostlarımdan birisi olan Rahmetli Kamil YALÇIN tıpkı benim gibi hayatı dolu dolu yaşamayı seven, çalışma azmi ile işlerine koşturan ve inançlı kişiliği ile herkesin işine koşan, her şeyden önemlisi paylaşmayı bilen, ailesine akrabalarına, dostlarına, Ülkesine, iline, ilçesine, köyüne ve köylüsüne düşkün milliyetçi kişiliği ikimizi kadim dost yapmıştı.

Kadim dostumu sabah namazını müteakip Etimesgut belediyesi Morgu’ndan alınıp yıkanırken gözüm göre göre öldüğüne inanmak istemiyordum.

Kardeşi Veli beye bir gün önce Necati abi çok değerli birisidir çok iyi bir dosttur onu üzmeyin şeklinde konuşmuş gözyaşları ile dinledim, bu yazıyı da gözyaşları ile içimden geldiği gibi yazıyorum. 

 35 yıldır aile dostuyken 59 yaşında beni Emlak sektörü ile tanıştırarak yeni bir sanat sahibi yaptı 7 yıldır da iş ortağım olarak birbirimizi kırmadan kırılmadan hemen her konuda acımızı neşemizi paylaştığım gerçek dostumdu şimdi onu kaybettim 66 yaşımda kendimi öksüz hissediyorum ALLAH Bana sabırlar versin haklarım helal olsun. 

Üzüntümü uzun süre atlatacağımı sanmıyorum, her geçen zaman diliminde daha çok özlem duyacağımı biliyorum ömrüm olduğu müddetçe dualar yollayacağım anmaya devam edeceğim.

Cenaze merasimindeki müthiş kalabalığı görünce teselli bulmaya çalıştım, ama ümitsiz bir şekilde etrafa boş boş bakıyordum.

Çünkü ölüm ve o dostumun adını aynı cümlede düşünemezken şimdi beynimde bundan başka bir şey yoktu.

 Mezara defin işlemi yapılıp gözyaşlarımla iki kürek toprak atıyordum toprakla örtülürken ölüm kelimesi beynimde daha bir anlam taşıyordu.

 Her an kapıdan girebileceğimizi sandığım kişinin bedeni toprak altında kayboldukça tekrar canlanacağına dair içimdeki garip umudumda kaybolmaktaydı. 

Bilirim çok yaşadım, git gide artan özlemle beraber acıda artıyor zira ilk şoku atlattıktan sonra aklımız başımıza gelir, acıyı bilinçli olarak hissetmeye başlarsınız, yara derindir artık her şeyde onu hatırlarsınız, dalıp gidersiniz farkında olmadan saatlerce onu düşünebilirsiniz. 

Geçmiş anıları hatırlamaya çalışırsınız çünkü onu kaybetmekten sonra en çok üzülüp vicdan azabı çekmenize neden olacak şey anılarını da kaybetmek olacaktır, zira hayatımıza öyle güzel bir damga vurmuş ki bu güzel insana vefa borcunu ödemek namına tek şeyin unutmamak olduğunu düşünürsünüz. Belki de anısına böylesine “anılar yazarsınız”.

 Öbür dünyanın gerçek olduğuna yürekten inanarak onu tekrar görebilmek için ahretlik dostum diyerek gerçek dünyada buluşmayı rabbimden istersiniz benim gibi!

“Üstat Durmuş Ali EKER DOST İÇİN der ki; Çarpan yürek, ateş nabız can gibi,-Bir damardan aynı akan kan gibi- Beraberken hasreti hicran gibi,-Dostluk başka dost başkadır arkadaş.

Neş’e de kederde kolayda zorda,-Dost huzur misali her an her yerde,-

Şifası sevgidir çare her derde,- Dostluk başka dost başkadır arkadaş.

Dosttan dosta sevdası var sabrı var,-Hem başında hem sonunda Rabbı var,-Topraktan toprağa gidene kadar,- 

Dostluk başka dost başkadır arkadaş.

Kadim Dostumun ailesi yakınları Hepimiz biliriz;

 Ölenle ölünmüyor acılarımız bitmez hayatın gerçeği bu, isterim ki dualarımız birleşsin bu kötü günde acılarımızı paylaşalım teselli bulmaya çalışalım Topraktan geldik toprağa gideceğiz yaşadığımız hayatın hesabını toprakta vereceğiz, birlikte başımız sağ olsun ALLAH Hepimize sabırlar versin Rahmetle andığımız Ahretliğim Kamil YALÇIN Mekânı cennet olsun. (AMİİN) Okunan biri olmanız dileği ile Hoşça kalın Dostça kalın ama gönül kapılarınızı asla kapatmayın.

Bunu paylaşmak istersen

PAYLAŞ

Yorumlarınızı Bekliyorum