Şair Yazar Necati Ülker

İçerik

ÇOK ÜZGÜNÜM BİZİ AFFEDİN -2-

Dünden devam:

ÇOK ÜZGÜNÜM BİZİ AFFEDİN -2-

GELECEK NESLİMİZE İYİ BİR DÜNYA BIRAKAMIYORUZ

Kolun bacağın kırıldığında mahallelerde çıkıkçılar

bulunurdu, oturturdu çıkığı yerine.. Ya da;

İki tahta parçası ile onarıverirdi kırılan yeri. İlaç-milaç hak getire..Hastanelerde bugünkü gibi modern değildi.

Onulmaz, çare bulunmaz bir dert vardı bizim çocukluğumuzda oda verem..

Gel zaman git zaman teknolojide geliştik. Koca karı ilaçlarını bıraktık bir kenara. Avrupalılık sevdası sarıverdi dört bir yanımızı, Kot pantolonlar giyiverirdik kıçımıza..

Hastanelerimiz modernleşti, Devletin dışında işadamları soyundu hasta bakıcılığına, .Hastane çokluğundan olsa gerek hasta sayısı da artıverdi.

Önce akciğer kanseri moda oldu, ardından kanser hücreleri çığ gibi büyüdü gitti. Şimdilerde başım ağrıyor diyenlere her doktor ayrı ilaç yazıyor.

Her eczane ayrı ilacın muadilini sunuyor size.. Kirlettik gitti güzelim Dünya’yı.

Ormanı.. Denizi, yeşili, Tüm sevgileri.. Eskiden sevgi yaşatırdı insanları.. Şimdilerde öylemi?.

İhanetler...

Terk edilişler. Doğa ile birlikte hepsi yok olup gidiyor teker teker. Yatacak yerimiz bile kalmadı.

Ölümüzü koyacak topraklar bile berbatlaştı, Yaşanası ama kahrolası Dünya’nın altını üstüne getirdik elbirliği ile.

Ne yaşamın tadı kaldı. Ne sebzenin. Nede meyvenin. Nede harbiden sevginin..

Hormonlu insanlar topluluğuna dönüştük. Dönüştürüldük, Kininli günleri, Aspirinle yaşamayı. Kırıkçı, çıkıkçı amcayı.

Mahalle arasında, dondurmacıyı, Topaç çevirmeyi. Bilye oynamayı özler konuma geldik. Kirlettik tüm güzellikleri.

Yürekleri de aynen öyle. Tadı tuzu kalmadı valla.. Sevmeye korkar hale geldik. Güvenecek dal kalmadı. Kuruttuk birer birer.

Kendi ellerimizle gömdük hepsini tek, tek, diri, diri toprağa.

Şimdiden sonra yeniden yeşertmek için uğraşacağız.

Yeniden var olma adına mücadele vereceğiz. Ama ne gezer.

Kirlenmişler ordusu içerisinde yeniden var olmaya çalışıyoruz.

Temiz tertemiz bir dünya bırakabilecek miyiz çocuklarımıza bilmiyorum. Bildiğim tek şey...

Hala saf ve temiz. Yürekten sevenlerin var olduğuna inancımın sonsuz olduğudur.

Umut 2021 yılına kaldı bizler görür müyüz bilmiyorum? Gelecek neslimize iyi bir dünya bırakmadığımızı biliyorum.

İnşallah bizlere beddua etmezler,.

Hani bir söz vardır “Adım Hıdır elimizden gelen budur” sevgili gelecek neslimiz!....

Yüce Allah’tan Dünyaya barış, huzur gelmesi temennisini bir kez daha samimi duygularla gönülden arzu edelim.

Gülen ağlıyor, ağlayan gülüyor, Düşen kalkıyor, kalkan düşüyor. Gelen gidiyor, giden gelmiyor.

Dünyanın bu bin bir türlü hâlinin neden böyle olduğu da pek anlaşılamıyor.

Kısacası; dünyanın bin bir hâli var, doğru… Lakin bahtımız yaver gitmiyor diye feleğe küsmek yahut dikeni var diye gülü sevmemek olmaz.

Olanda hayır vardır deyip dürüstlük mücadelesini sürdüreceğiz. Dikeni de olsa gülü sevmekten vazgeçmeyeceğiz.

Beğensek de beğenmesek de dünyanın hâli bu…

Yaşamak için sabırla, hoşgörüyle, anlayışla kırmadan kırılmadan hayat akışımızı yaşamak zorunda olduğumuzu ve dini vecibelerimizle, inancımızla, bu imtihanlı ömrümüzü ne vakit biteceğini bilmeden inşallah sürdüreceğiz.

Sağlıklı ömürler dileklerimle, Hoşça Kalın Dostça Kalın Ama Gönül Kapılarınızı Asla Kapatmayın.

Bunu paylaşmak istersen

Yorumlarınızı Bekliyorum