Şair Yazar Necati Ülker

İçerik

ÇIRAK BULUNAMIYOR

ÇIRAK BULUNAMIYOR

Çok değil bundan kırk elli yıl önce sanat öğrenmesi için ebe beyinler çocuklarını alır güzel bir meslek öğrensinler diye zanaatkar ustalara götürür ustam ben bir şey talep etmiyorum yeter ki çocuğuma sanat öğretin eti senin kemiği benim diye çocuklarını teslim ederler ve gönül rahatlığı ile evlerine giderlerdi.

Uzmanlar Esnaf kesiminin mesleğini yaşatacak çırak yetiştirmek için eleman bulmakta büyük sıkıntı yaşadığını belirterek, Bu gidişle yakın bir süreçte özellikle el sanatları, oymacılık, bakırcılık, demircilik, marangozluk, berber ve kuaför, oto tamircileri, terziler, sıhhi tesisatçılar, yağlı boyacılar, elektrik ve elektronik tamircileri, yorgancılar gibi sayamadığımız bir dolu meslek var meslek dalları yok olacak. Çünkü ustalarımız, iş yeri sahiplerimiz, mesleklerini geleceğe taşıyacak eleman yetiştirmek için çırak bulamıyorlar.

El sanatları ve benzer mesleklerde üretilen ürünler turizm sektörüne de önemli katkı sağlamaktadır.

Hızla artan AVM'ler sorunu sürerken, çırak bulma meselenin devamı da esnaflığın sonunu getirir.

Bir meslek bitti mi, yeniden canlandırmak çok zor olur. Unutmayalım ki, eğitimsizlik, eğitimden daha maliyetlidir.

Öte yandan bilinmelidir ki Esnaflık ekmek teknesi, bereket, namus, ahlak gibi kavramların devreye girdiği bir mesleki deneyim olarak görülür.

Esnaf, bu bağlam içinde unutulmaya yüz tutmuş değerlerin, sıcaklığın ve samimiyetin taşıyıcısıdır.

Esnaf, ekmek peşinde koşan, ahlaklı ya da çevresindeki mahalleyle birlikte samimi ortamın oluşmasını sağlayan müesseselerdir.

Ülkemizde esnaflığın kültürel belirlenimi ve tanımı eski bir geleneğe dayandırılmaktadır.

Buna göre, Türk esnaf ve zanaatkârlarının, hem mesleki hem de meslek ahlakı açısından beslendiği şüphesiz en önemli kaynak, kökleri Ahilik sistemidir.

Bu sistem ile çıraklık, kalfalık, ustalık eğitim süreçleri belli kural ve kriterlere bağlanarak, mesleğin yeni nesillere temel prensipler çerçevesinde aktarılarak geliştirilmesi sağlanmıştır.

Günümüzde esnaf, sanatını öğreteceği çırak bulamıyor, kalfa sayısının çok azaldığını söyleyebilirim.

Anadolu’nun tüm şehirleri de Çırak bulamamaktan yakınmaktadırlar.

Bunun birçok nedenleri var, bu konuda herkes farklı düşünceler içerisinde.

Esnafın çırak bulamamasının nedeni eğitim sistemi olabilir mi?

Hayır, meslek liselerinden mezun olmuş ve herhangi bir yükseköğretim kurumunu kazanamamış gençler olabilir mi?

Bilmiyoruz diyen sanayi esnafı bu konuda çok dertliyiz gerçek olan şu ki mesleğimizi öğretecek yeni nesillere bilgilerimizi aktaracak çıraklar bulamaz isek hem ülkemiz hem de bizler hem de insanlarımız kaybedecek.

Bizler sanayi esnafı olarak bu işe bir çözüm bulunması yolunda düşüncelerimiz var tabi şu da bir gerçek sanayimizin biraz şehir dışında olması ve yeteri kadar ücret vermemizden kaynaklı gelirimiz belli zaten hiçbir şey bilmeyen bir insana çok fazla bir maaş veremiyoruz.

Şu da bir gerçek öğrendikleri kendilerine çalıştıkları bize en azından ellerinde bir sanatları olur ileride işyerlerini açarlar inşallah

Ustalarımızın yerine yetişecek ve mesleği sürdürecek insan kaynağı sıkıntısı var.

Yine uzmanların söyledikleri ise gençlerimizin okullarda verilen eğitimin yanında usta ellerde iş öğrenip meslek sahibi olmaları için çıraklık cazip hale getirilmeli.

Bunun için de çıraklık ve stajyerlik dönemlerindeki prim gün sayıları emeklilikteki prim gün sayısına dâhil edilmeli.

Çıraklığın önü açılmalı ve bu sayede mesleki eğitim güçlendirilmeli.

Hoşça Kalın Dostça Kalın Ama Gönül Kapılarınızı Asla Kapatmayın.

Bunu paylaşmak istersen

Yorumlarınızı Bekliyorum