Şair Yazar Necati Ülker

İçerik

BİR TUTAM SEVGİDİR UYANIŞ

BİR TUTAM SEVGİDİR UYANIŞ

Çocukluğumuzda sokak oyunlarıyla gönlümüzü eğlendirirken olur da yağmur yağarsa bir tarafımız heyecanla coşar, bir tarafımız hüzünlenirdi. Çünkü yağmur demek evlere dönmek demekti.

Hep bir ağızdan evli evine, köylü köyüne evi olmayan… Herkesin sığındığı bir evi, sevdiği bir ailesi vardı.

Ya çocukluğun saflığıydı bizi böyle düşündüren ya da zaman geçtikçe evi olmayan, köyü olmayan, ya da akrabası, ailesi olmayan insan çok arttı.

Artık sokaklarda, evli evine diyen çocuk çığlıkları da epeyce azaldı. Apartman dairelerine sıkışmış yalnızlaşmış çocuklar büyüklerinden eski geniş aileleri ve eski komşulukları ya da eski mahalleri kulaktan kulağa masal gibi dinler oldu.

Örneğin; Ankara gibi metropol kalabalık şehirler de sabahları sıcacık yataklarımızdan çıkıp işimize gücümüze koşarken anlık manzaralar gözümüze çarpar.

Sıradan hayatları anlık dikkatle yakalayıverir beynimiz. Çılgınca işe yetişmeye çalışan kadınlar erkekler…

Trafikten bunalmış şoförler… Bir bankın tepesinde büzüşmüş evsiz insanlar.

Bilmediğimiz yüzlerce acı tatlı hikâyeye teğet geçeriz ve tanık olduğumuz bu manzaralar içimizi ürpertir.

Derken dünya telaşıyla yol alırız, artık beynimiz başka manzaraların başka telaşların, başka hayatların peşine düşer. Birkaç dakikalık bir seyir belki de birçok insanda aynı hissiyatı uyandırır.

Ancak sonrası malumdur. Sonrası yoktur. Unuturuz, unutmak isteriz Kendi hayatımıza, kendi derdimize sığınırız. Malum en iyi dert alışılmış derttir. Yeni derde ihtiyaç yoktur.

Her şey için çabalarsın, sonunda yorgun düşersin.

Yüreğinde tarifi imkânsız acılarla bezgin bezgin yaşarsın.

Aradan yıllar geçer, her şey anlamını yitirmiştir.

Etrafına bakarsın ve aslında her şeyin boş olduğunu görürsün.

Kendini yorgun hissedersin ve başını kaldırıp gökyüzüne, yıldızlara bakarsın...

Derinden bir nefes alıp iç çeker, dinlenirsin. Ama sadece bedenen...

Ne kadar çabalarsan çabala mutluluğu, huzuru bulamazsın.

Sonra arayışa girersin. Bir de bakmışsın ki, aradığın mutluluğu, huzuru bir tutam sevgide bulmuş, bir tutam sevgiyle hayata bağlanmışsın..

Ülkemizde, hayatlarımız günden güne o kadar karmaşıklaşıyor ki kendimize dönmeyi, düşünmeyi unutuyoruz. Sahip olduğumuz ideallerden hiç farkında olmadan uzaklaşıyor, hayalimizden çok uzakta bir hayat yaşamaya alışıyoruz.

Ruhsal uyanış dediğimiz benliğini keşfetme süresi ise olması gerekenden çok geç gerçekleşiyor.

Bu sürecin farkında vardığımızda ise iş işten geçmiş oluyor. Ardından büyük bir umutsuzluk…

Birçok insan geçmişte yaşamaya, geçmişe bağlı kalmaya devam eder. Bir yandan da sürekli geleceği düşünüp planlar yapmaya çalışır.

Tüm bunları yaparken ise şimdiki zamanı kaçırır. Ancak her şeye uzaktan bakmaya başladığınızda kontrol dürtünüzden de kurtulmaya başlarsınız.

Ne geçmiş ne gelecek, tek önemli olan şu “an” olacaktır.

Tüm çağlarda aynı amaç için bir araya gelmiş insanlar ve yollar olmuştur.

Lakin artık aradan binlerce sene geçmiş, günümüz yaşantısı ve zihin yapısı oldukça değişmiştir.

Hoşça kalın Dostça kalın ama gönül kapılarınızı asla kapatmayın

Bunu paylaşmak istersen

Yorumlarınızı Bekliyorum