Ankara’dan sesleniş
YENİ NESİLDE
SEVGİ SAYGI EKSİKLİĞİ ÇOK FAZALA

Her kültürün kendisine özgü bir çok örfü, adeti, gelenekleri ve görenekleri vardır, Bu kültürel unsurlar kültürden kültüre milletten millete ne kadar değişse de bazı unsurlar değişmemektedir. Bunlardan birisi sevgi ve saygıdır.
İnsanlarda bir vurdumduymazlık var, zamanın değiştiği kesin ama örf ve adetlerimize her zaman sahip çıkıyor muyuz acaba?
Türkiye Cumhuriyetinde Müslüman bir toplum olarak yaşayan bizlerin, unutamayacağı tek şey sevgi ve saygı olmalı.
Gördüğüm kadarıyla bu değerler de yitirilmek üzere.
Bir Türk vatandaşı olarak da bu beni inanılmaz derecede üzüyor.
Taşıtlarda gözlemlediğim olaylardan biri de gençlerimizin duyarsızlığıyla ilgili.

Yaşlılar, hamileler ve çocuklu kişilere yer verilmiyor. Uyuyor pozisyondalar her zaman.
Bir kere bir yolcu benim için bir genci uyardı, Çocuğum sen gençsin Bak yaşlı bey ayakta zor duruyor yerini versene.
Bana ne dedi biliyor musunuz? ben de yorgunum ayakta gidemem.
Ne diyeyim sana dedim içimden, Büyüklere saygı her zaman çocuklukta, anne ve babanın verdiği terbiyeyle başlar, alamamışsın çocuğum, alamamışsın bir şey işte.
Belki ailen de senin gibi. Derler ya “ üzüm üzüme baka baka kararır “
Tabii aile de görülenler çocuğun, büyüdükçe kişiliğini oluşturur.
Sevgisiz büyüyen bir çocuk ne verebilir topluma? Onları vatanımıza kazandırıp hayırlı bir evlat olmasını sağlamak ise yine ebeveynlere düşüyor.
Bir de şu yönden bakmak gerek. Türk toplumunda hâlâ okuması yazması olmayan insanlarımız var.
Cehaletle yoğurulan kişilerin, çocuklarından ne bekleyebiliriz? Ya kaçıp büyük şehirlere geliyorlar ya da kötülükleri, kendilerine mesken ediniyorlar.
Sevgi ve saygı insanların arasındaki iletişimi olumlu kılan ve güçlendiren iki olgudur.
Genel olarak bakıldığında her ne kadar saygı büyüklere gösteriliyormuş gibi görülse de aslında insanlar birbirlerine yaşa bakılmaksızın insan oldukları için saygı göstermelidir.
Çünkü saygı olmadan sevgi olmamaktadır.
Diğer bir açıdan baktığımızda sevgi ve saygı olguları büyükler ve küçükler arasındaki sınırları büyük ölçüde yok eder, Çünkü saygının ve sevginin olduğu muhabbet insanlar arasındaki ilişkiyi de olumlu ve zevkli bir hale getirir.
Bu nedenle de küçükler büyüklerine karşı saygılı davranmalıdır ki böylece büyükler de saygı gördükleri küçüklerine karşı sevgi gösterirler ve düşüncelerine saygılı davranırlar.
Bu zamanda çocuk büyütmekte çok zor çocuklarımızın seçtiği arkadaşları, fark ettirmeden her zaman gözlemeli. Bir arkadaş gibi onlara yaklaşıp tüm dertleriyle ilgilenmeli. Şiddete karşıyım. Kesinlikle şiddetle ve cezayla çocukları terbiye etmek için uğraşmamalı. O zaman çocuklarımızı kendimizden uzaklaştırdığımız gibi, dış hayata özlemlerini daha da arttırırız.
İnsanlara, özellikle büyüklerimize, anne baba gibi üzerimizde emeği olanlara saygı göstermek dinî, ahlaki ve insanî bir görevdir.
Hoşça kalın Dostça Kalın Ama Gönül Kapılarınızı Asla Kapatmayın.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir